Het was even geleden dat ik nog een deel van De Grijze Jager las. Het recent overlijden van de schrijver, John Flanagan, was een goed moment om de draad terug op te pikken.
De Keizer van Nihon-Ja is (tot nu toe) mijn favoriete deel in deze reeks. Ik heb dat precies al een paar keer eerder gezegd... Maar het is een feit, de boeken worden beter. De verhalen worden langer, diepgaander. Het blijft uiteraard jeugdliteratuur, avonturenverhalen met af en toe een humoristisch kantje. Maar het leest wel enorm vlot, het is ontspannend terwijl er ook best spannende momenten in zitten.
Terwijl Halt en Will een versie van de Romeinse legioenen in hun wereld inspecteren, zit Arnaut in het verre, Oosterse land Nihon-Ja, een versie van Japan. De keizer dreigt van de troon gestoten te worden, en Arnaut neemt de taak op zich om te helpen deze coup te bevechten. Halt en Will, samen met Alyss en Evanlyn, horen gelukkig van de problemen en trekken er ook naartoe. Heel tof waren ook die scènes tussen Alyss en Evanlyn, hun rivaliteit en uiteindelijk hun samenwerking. Het hoeven inderdaad niet altijd de mannen te zijn die de show stelen.
Ik vind het vooral heel verwonderlijk hoe geweldig Flanagan de gevechtsscènes weet te beschrijven. Vooral de strategische beslissingen van de personages, die moeten toch afgetoetst zijn bij militaire experts. Alles komt heel natuurlijk en geloofwaardig over. Ik zag alles voor me gebeuren, alsof ik naar een film zoals Braveheart aan het kijken was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten