Het tweede deel in de Maze Runner reeks van James Dashner, The Scorch Trials, gaat meteen verder waar het eerste boek stopte. Thomas en de overlevende Gladers waren ontsnapt uit het doolhof en dachten dat ze vrij waren. Maar nu vinden ze zich opnieuw opgesloten, Teresa is verdwenen en in haar plaats is er nu een onbekende jongen, Aris, die hen vertelt dat hij samen met een groep meisjes uit een ander doolhof is ontsnapt.
Het mysterie wordt dus nog groter, en de groep krijgt een nieuwe opdracht: ze moeten een gevaarlijke regio doorkruisen en een "veilige haven" bereiken. Doen ze dat, dan krijgen ze een geneesmiddel voor een dodelijk virus waarmee ze allemaal geïnfecteerd zijn.
Ik dacht dat ik de verfilming van dit tweede deel ook gezien had, maar hoe verder ik in het boek vorderde, hoe meer ik dat begon te betwijfelen. Ik vond dit deel minder meeslepend en spannend. Het focust ook minder op het mysterie en de actie, maar meer op het al dan niet vertrouwen van mensen.
Er komen extra spelers in het spel die de groep wat uit elkaar trekken. En het is voor Thomas moeilijk om te bepalen wie hij nog kan vertrouwen. Verraad is een groot thema in dit boek, maar het wordt ook gebruikt om een psychologisch spelletje te spelen. Want dat verraad kan evengoed opgezet spel zijn. Na verloop van tijd weet je het gewoon allemaal niet meer. In plaats van een avonturenverhaal zou je het bijna meer als een spionageverhaal kunnen beschouwen.
Het is zeker geen slecht verhaal, maar er komen meer en meer lagen in waardoor je niet meer weet wat de waarheid is en wat een leugen. Ik hoop dat in het volgende boek toch een groter tipje van de sluier wordt opgelicht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten