Boeken verslonden in juli

In "Daddy" van Loup Durand lees je hoe een elfjarige jongen de Gestapo te slim af is. Het is een atypisch oorlogsverhaal dat misschien niet iedere moderne lezer goed weet te charmeren, tenzij die misschien fan is van "The Queen's Gambit". Het jongetje Thomas speelt een figuratief schaakspel met zijn vijanden en is ze altijd een paar zetten voor, ook al hebben ze hem effectief in handen. Zijn grootvader stal een hoop geld van de nazi's, en Thomas is de sleutel om het terug te krijgen. Wat volgt is een avontuur op de grenzen van Duitsland, Frankrijk en Zwitserland in de oorlogsjaren 1942-'44.

"Crossfire" van R.D. Nixon wordt voorafgegaan door de e-novelle "The Macnab Principle".  Deze vertelt het verhaal wat er gebeurde vlak voor het begin van de roman, op Hogmanay 1987, toen een grap fatale gevolgen had: een groep vrienden onder leiding van Duncan Wallace willen Mick in de maling te nemen door in zijn huis in te breken en de boel ondersteboven te zetten. Er gaan veel dingen mis met de nep-inbraak, en de roman begint waar de e-novelle eindigt. Ook hier is het een elfjarige jongen die een belangrijke rol speelt, toevallig enkele bandieten afluistert en zo het detective-duo Mandy Clifford en Paul Mackenzie in actie moet schieten.

In "Hamnet" van Maggie O'Farrell wisselen de hoofdstukken over de elfjarige Hamnet die op een dag ontdekt dat zijn zusje ziek is zich af met de hoofdstukken over hoe zijn ouders elkaar ontmoetten. Dit verhaal gaat over het leven van een familie aan het einde van de 16e eeuw die lief en leed met elkaar delen, en het doet totaal niet ter zake wie de man des huizes uiteindelijk zal blijken te zijn. Dit is literatuur over het alledaagse leven zonder speciaal te hoeven zijn, een verhaal dat handelt over de gevoelens die iedereen van ons deelt.

Daarnaast heb ik ook nog "The Art of Point + Click Adventure Games" van Bitmap Books uitgelezen. Een geweldige, nostalgische reis door mijn tiener- en twintiger jaren met het spelen van grafische avonturengames - een hobby waar ik nu nog steeds regelmatig naar terugkeer! Het boek bevat interessante interviews met ontwikkelaars, schrijvers en tekenaars, geweldige screenshots van oude favorieten maar ook onbekende spellen die ik meteen aan mijn speellijst heb toegevoegd. Ik heb geprobeerd dit boek lang te laten duren, maar ik ging er zo snel doorheen, slechts een paar maanden. Dit is de tweede editie, die games van de afgelopen jaren heeft toegevoegd, maar het was duidelijk dat deze laatste 50 pagina's werden aangepakt zonder de gedetailleerde aandacht die je ziet in de eerste 450 pagina's. En hoewel veel spellen de revue passeren, ontbreken er toch nog enkele favorieten. Maar het is heel leuk om de behoefte aan avontuur aan te wakkeren door simpelweg door deze pagina's te bladeren. Ik waardeer deze spellen nu nog meer.

Recensie "Daddy" - Loup Durand

* * *

Ondanks de titel is "Daddy" van Loup Durand een oorspronkelijke Franse roman, waarvan ik deze Nederlandse vertaling las dankzij een anonieme schenker uit Stokkem die me een paar dozen vol boeken gaf voor in de boekenruilkast van Literaliefde. Een paar van die boeken wou ik eerst zelf lezen, waaronder dus deze "Daddy". Het was de ondertitel die me verleidde: "Hoe een elfjarige jongen de Gestapo te slim af is."

Thomas is dus elf jaar, en hij kent een geheim. Zijn grootvader stal miljoenen van de nazi's, sluisde het over naar de bankrekeningen van Amerikaanse bedrijven, en de Duitsers kunnen er niet aan zonder de juist namen, nummers en codes. Jonge Thomas is de enige die ze kent, en ze gaan achter hem aan in de vorm van Gregor Laemmle. Met de hulp van enkele Spanjaarden, in dienst van zijn moeder, blijft Thomas hen altijd een stapje voor, ondanks dat ze hem wel heel dicht op de hielen zitten.

Het is een atypisch oorlogsverhaal dat wel zijn charmes heeft maar een moderne lezer misschien niet helemaal zal bekoren. Wie fan is van "The Queen's Gambit" zal wel de verwijzingen naar het schaakspel appreciëren. Thomas is een schaakgenie en bekijkt zijn belevenissen als een gigantisch schaakspel. Zelfs zijn gesprekken met mensen beschouwt hij als juiste of foute zetten. Het spel dat Thomas en Gregor spelen, is veel grootser en blijft je verbazen. Ze voeren oorlog en winnen allebei soms een veldslag.

Het boek werkt niet met hoofdstukken maar met witregels tussen de verschillende standpunten. Het vertelperspectief wisselt tussen Thomas, Gregor, en de Amerikaan David Quattermain, de mogelijke 'daddy' in het verhaal. De vertelstem is derdepersoons, maar de innerlijke dialogen in de ik-vorm komen er bij iedereen regelmatig tussen, voorafgegaan door een gedachtestreepje. Ik was niet bekend met deze manier, dus het was even wennen, maar het werkt wel en ik vind het passen bij de tijdsgeest.

Een derde in het boek gevorderd, besloot ik het een extra ster te geven omwille van een verrassende wending. Naarmate het verhaal naar het einde toe liep, begon ik het meer en meer te appreciëren. Het hoeft zeker niet onder te doen voor recentere literatuur.