Ik lees tegenwoordig een pak minder boeken, omdat ik ondertussen adventure games recenseer. (Die reviews zijn trouwens stukken populairder dan mijn boekbesprekingen, maar çoit...) Wanneer er dus een boek passeert met als titel Video Games, dan grijp ik mijn muis en klik ik het meteen open. Bij wijze van spreken dan...
Jan-Bart De Muelenaere schrijft als ondertitel Historie, schoonheid en invloed van videogames. Hij vergelijkt het met alle andere kunstvormen, en stelt dat er momenteel een soort van nieuwe renaissance bezig is. Video games zouden alle andere kunstvormen combineren: beeldende kunst, muziek, architectuur, en uiteraard het vertellen van verhalen.
Wat ik heel interessant vond, was de ontstaansgeschiedenis van computerspellen, dat een stuk verder terug ging dan ik oorspronkelijk dacht. De voorbeelden die hij aanhaalt, komen uit veel verschillende subgenres. Ik was heel blij dat hij ook naar spellen refereert die ik zelf gespeeld heb. Want ik ben geen mainstream gamer; ik heb mijn eigen kleine niche die minder populair is dan de Tomb Raiders, Counter Strikes and Fortnites in de wereld.
Spellen zoals This War Of Mine, What Remains Of Edith Finch, Disco Elysium en Papers, Please zijn geen traditionele adventure games, maar verdienen het zeker vernoemd te worden. Er zijn nog veel betere games die hij had kunnen gebruiken als voorbeeld dat gamen niet alleen als entertainment dient. (Sommige daarvan vind je trouwens op mijn ándere blog, The Point 'n Clicker...)
Het laatste punt dat De Muelenaere maakt is dat games alleen nog tijd nodig hebben om algemeen aanvaard te worden, en om op dezelfde manier naar gerefereerd te worden in andere media zoals we nu al doen met boeken, schilderijen, beeldhouwwerken en muziekstukken. Ik maak daar zelf de bedenking bij dat dit echt wel véél tijd gaat vergen, want het verschil met de traditionale kunstvormen en video games is de beschikbaarheid en toegankelijkheid. Onbekend is immers onbemind, en video games op zich, als fysiek product, bestaan niet. Je blijft altijd een middel nodig hebben om ze op te starten, en dat is een veel grotere drempel dan naar de bibliotheek of een museum gaan, of de radio opzetten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten