Twist van Colum McCann voelt als een moderne Moby Dick. Geen jacht op een walvis, maar ook de zoektocht van een man naar een betekenisvol leven.
Ierse schrijvers zijn top. Dat hebben we al langer ontdekt. Colum McCann schrijft ook een vlot leesbaar boek. Hoewel het me persoonlijk inhoudelijk niet zo aanspreekt. Ik had de hele tijd het gevoel dat er niet veel in gebeurt.
Natuurlijk lees je een literair boek niet voor de grootse gebeurtenissen maar voor de taal, de sfeer die de woorden oproepen, en de menselijke psychologie die ermee getoond wordt.
Journalist Anthony Fennell krijgt de opdracht een artikel te schrijven over de mensen die breuken repareren in onderzeese internetkabels. Zo komt hij bij Joseph Conway in Kaapstad terecht.
Conway is de Ahab in het verhaal. Een man met een passie voor duiken, vooral het freediven zonder enig hulpmiddel, en hij doet zijn werk goed. Maar er schuilt meer in Conway. Een mysterieus verleden. Een vreemde relatie met zijn vrouw Zanele, een beroemd model. Er hangt een melancholische sfeer over hem heen, alsof hij niet is wie hij wil zijn, of kan zijn, niet het leven heeft dat hij zou willen.
Anthony zelf heeft ook wel wat bagage. Gescheiden. Hij heeft een zoon die hij al in jaren niet meer gezien heeft, en hij liegt zelfs over zijn bestaan in een gesprek met Zanele. Anthony gedraagt zich ook raar bij Zanele, alsof hij haar ook voor zich wil winnen, maar niet helemaal. Vooral wanneer hij haar opzoekt aan het einde van het boek voelt dit heel overbodig en not done.
McCann schrijft als de deining van de zee, als de golven die breken op het strand. Hij schrijft in relatief korte zinnen, heel soms zelfs met slechts één woord, net zoals je op het strand soms kunt twijfelen of het nu eb of vloed wordt, omdat het water niet altijd even ver reikt.
Maar eerlijk, het is een verhaal waarvan niet veel blijft hangen, waarvan de scenes snel terug naar zee weggespoeld worden. Misschien omdat ik zelf niet zo'n waterrat ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten