maandag 26 januari 2026

Recensie "Het Drielichamenprobleem" - Liu Cixin

☆ ☆ 
Onlangs had ik wat tijd om eindelijk eens naar de Netflix-serie 3-Body Problem te kijken. Na een paar afleveringen was ik zo onder de indruk, dat ik toch wel eerst eens het boek wou lezen voordat ik verder keek.

Zo belandde Het Drielichamenprobleem van Liu Cixin op mijn schoot. Ondanks de moeilijke materie ben ik er toch vlotjes doorheen geraakt.

Het verhaal speelt zich af in China, maar de vertaler heeft zich gebaseerd op de Engelse versie die cultureel al wat werd aangepast voor de westerse lezers. Sommige termen die voor Chinezen parate kennis zijn, worden dus wat beter uitgelegd. Blijft wel dat het nog steeds een heel andere cultuur is, en uiteraard hebben de personages ook namen waar wij hier totaal niet aan gewend zijn, dus was het soms ook wel lastig om iedereen uit elkaar te houden, maar met wat scherpere aandacht mag dit eigenlijk geen probleem zijn.

Het verhaal gaat over een Chinees onderzoek naar buitenaards leven via radiogolven. In de jaren '60 stuurde de mensheid signalen de ruimte in, in de hoop ooit antwoord te krijgen. Wanneer zo'n antwoord dan toch komt, blijkt de toekomst van de mensheid op het spel te worden gezet. De bewoners van de planeet Trisolaris, in het driezonnenstelsel Alpha Centauri, staan op het punt hun thuis te verliezen in een grote ramp, en zoeken dus een nieuwe woonplaats. Over 400 jaar zullen ze hier zijn, en ze zijn al volop bezig de weg te plaveien.

Er zit heel veel wetenschap in dit boek, en ik geef eerlijk toe dat ik niet alles volledig begreep, hoewel ik me toch gelukkig prijs dat ik ondertussen wel wat boeken van Brian Greene achter de kiezen heb. Daarnaast passeert er ook veel politiek en filosofie de revue. Maar de schrijfstijl is heel aangenaam en leest vlot. Ik heb ondertussen de reeks verder bekeken en ben ook van plan de andere boeken te lezen, want het verhaal is zeker nog niet voorbij! 

woensdag 14 januari 2026

Recensie "The Scorch Trials" - James Dashner

☆ 
☆ 
Het tweede deel in de Maze Runner reeks van James Dashner, The Scorch Trials, gaat meteen verder waar het eerste boek stopte. Thomas en de overlevende Gladers waren ontsnapt uit het doolhof en dachten dat ze vrij waren. Maar nu vinden ze zich opnieuw opgesloten, Teresa is verdwenen en in haar plaats is er nu een onbekende jongen, Aris, die hen vertelt dat hij samen met een groep meisjes uit een ander doolhof is ontsnapt.

Het mysterie wordt dus nog groter, en de groep krijgt een nieuwe opdracht: ze moeten een gevaarlijke regio doorkruisen en een "veilige haven" bereiken. Doen ze dat, dan krijgen ze een geneesmiddel voor een dodelijk virus waarmee ze allemaal geïnfecteerd zijn.

Ik dacht dat ik de verfilming van dit tweede deel ook gezien had, maar hoe verder ik in het boek vorderde, hoe meer ik dat begon te betwijfelen. Ik vond dit deel minder meeslepend en spannend. Het focust ook minder op het mysterie en de actie, maar meer op het al dan niet vertrouwen van mensen.

Er komen extra spelers in het spel die de groep wat uit elkaar trekken. En het is voor Thomas moeilijk om te bepalen wie hij nog kan vertrouwen. Verraad is een groot thema in dit boek, maar het wordt ook gebruikt om een psychologisch spelletje te spelen. Want dat verraad kan evengoed opgezet spel zijn. Na verloop van tijd weet je het gewoon allemaal niet meer. In plaats van een avonturenverhaal zou je het bijna meer als een spionageverhaal kunnen beschouwen.

Het is zeker geen slecht verhaal, maar er komen meer en meer lagen in waardoor je niet meer weet wat de waarheid is en wat een leugen. Ik hoop dat in het volgende boek toch een groter tipje van de sluier wordt opgelicht.