zondag 6 maart 2016

Van voetbal tot kienen

Het weekend begint met bijna anderhalf uur van m'n werk naar de naschoolse opvang te rijden. Het dubbele van de normale reistijd, maar ik moet toegeven dat ik op het laatste wel eerst nog langs huis ben gepasseerd omdat ik ondertussen zo dringend naar toilet moest. Na de opluchting terug de auto in en dan Daan gaan halen. We rijden naar zijn oma, want daar mag hij vanavond blijven slapen. Want samen met mijn schoonbroers rij ik naar de Fitlink in Diepenbeek voor onze maandelijkse zaalvoetbalmatch. De ploegen worden verdeeld, wij drie spelen samen en onze ploeg heeft zelfs een man meer. Maar we komen traag op gang en beginnen met een achterstand. Onze keeper/kapitein zorgt wel voor goede aanwijzingen, en we halen de tegenstanders in. De score blijft eventjes gelijk, tot we van speelhelft wisselen en we weer een paar tegengoals krijgen, die we niet meer kunnen retaliëren. Zelf speel ik slechter dan vorige keer, maar toch nog beter dan de keer daarvoor. Ik mis wel twee simpele voorzetten, telkens op dezelfde domme wijze. Mijn voet raakt de bal gewoon verkeerd en de bal schiet recht vooruit in plaats in een hoek naar rechts en richting doel te gaan. Maar iedereen weet ondertussen wel dat ik geen topschutter zal worden.

Na de match pikken we de vriendin van mijn schoonbroer op aan hun nieuwe appartement, om samen een frietje te gaan eten in Frituur Luc in Hasselt. Best lekker, en de portie is meer mijn formaat dan waar we normaal gaan. Daarna keren we terug naar hun appartement voor enkele cocktails. Ik drink eerst eentje met rum, de klassieke Braziliaanse caipirinha, daarna whisky in een Old Fashioned. Ik kijk rond en ben jaloers niet alleen op de inrichting van het appartement, maar ook op de manier waarop alles gebouwd is; alles veel strakker en correcter dan in mijn eigen gebouw - en de stilte, natuurlijk. De cocktails van mijn schoonbroer smaken naar nog, maar we moeten nog rijden en ik moet morgenvroeg Daan weer halen. Toch wordt het nog half twee eer ik in bed lig. Dit gaat pijn doen de volgende dag ...

De wekker loopt af, veel te vroeg, maar Daan heeft zwemles en ik moet hem nog bij zijn oma gaan ophalen. Na zijn zwemles rijden we naar mijn ouders voor het gebruikelijke weekendbezoek. Daan valt in de auto in slaap en nadat we zijn aangekomen, duurt het even voor hij terug volledig bij zijn positieven is. We spelen met actiefiguren en de Duplo-boerderij. Mijn zus komt ook op bezoek, een leuke verrassing. Na het avondeten is het weer huiswaarts. Tijdens deze rit blijft Daan wakker. Ik neem mezelf voor niet veel later dan hem ook in bed te kruipen, want morgen belooft een lange dag te worden.

Het is een pijnlijke zondagochtend, want Daan is weer vroeg wakker. 's Morgens gaat hij eerst in bad, daarna breng ik hem naar zijn mama. Hij mag vandaag weer naar een verjaardagsfeestje. Zelf ga ik, als lid van de oudervereniging, helpen op de kiennamiddag op zijn school. Ik voel me alsof ik veel liever terug in bed wil kruipen, want ik ben niet alleen fysiek maar ook nog een beetje emotioneel moe. Maar het engagement is aangegaan, en ik heb gisteren niet met de voorbereidingen kunnen meehelpen omdat Daan bij mij was, dus om klokslag 12u sta ik klaar. Dankzij de hulp van enkele sympathieke en toffe nieuwe leden van de oudervereniging, en de leerkrachten natuurlijk, verloopt alles heel vlotjes. Om zes uur 's avonds is de boel alweer opgekuist en gaat iedereen voldaan naar huis. Zelf ben ik blij weer van dienst te zijn geweest, en ondertussen ook nog wat onder de mensen te zijn gekomen. Nu staat er een rustig TV-avondje voor de boeg. Eerst nog een heel simpel potje koken  (overschot van de patatjes van gisteren in schijfjes snijden en bakken, overschot erwtjes en worteltjes terug opwarmen ...) om weer wat aan te sterken, en dan de zetel in.

Volgend jaar opnieuw een carnavalfeestje, oudervereniging?

1 opmerking:

  1. Ik wil alleen maar om deze man oproep dromosun voor de prachtige koepel wat hij voor mij te bedanken, ik geloof nooit dingen zullen weer om een ​​goede zet voor mij.
    ik ben anoniem als gevolg van de veiligheid reden, ik ben een voetballer die nu een van de grote club bidden nu, ik ga door middel van een veel pijn en pijn door te proberen een goede club te spelen voor te krijgen, maar ik heb nooit één dag de mogelijkheid om gewoon geen reden, deze kreeg zelfs tot het punt dat ik zelfs zal zijn bedelen club en mijn land te laat me spelen en toon mijn talent voor gratis dus dat het woord me kan zien, maar toch, ik nooit de kans om dat te doen, was ik in overal waar ik ga afgewezen.
    een trouwe dag, mijn zus ofwel omgekeerde me naar haar huis, door het verkrijgen van daar, vertelde ze me dat ze iemand die me kan helpen, ik geloof haar nooit op het eerste, maar ik heb geen keuze hebben dan te proberen, ze vertelde me over een spell caster oproep dromosun in afrika die me kan helpen, en de meeste grote club gaat op zoek naar mij met een grote geld voor mijn rekening, ik vertelde haar zelfs dat nu ik niet eens geld nodig, alles wat ik nodig hebt is een plek om mijn talent te bewijzen aan de eigen woord en mijn land die mij verlaten zonder reden.
    ze me aan de man te introduceren, om er, de man vertelde me dat ik heb geestelijk probleem, dat maakt me niet uit te blinken in mijn voetbalcarrière, en hij vertelde me wat we moeten doen en we hebben echt alles.
    eerst mijn land omkeren me om een ​​vriendschappelijke wedstrijd, ik alleen haft tijd spelen voor de wedstrijd, na de wedstrijd drie grote club om mijn land kwam op zoek naar mij. dat is hoe ik kreeg mijn zelfvertrouwen en geluk, nu ik ben ik grote jongen die spelen voor een grote club met geen vermelding voor een goede reden te zijn, en ik ean een grote geld elke week.
    gelieve mijn broers zijn die doormaakt wat ik passeren voordat moeten contact opnemen met deze geestelijke mens, zal hij je helpen, want deze man heeft hulp veel speler die we niet eens weten en kan nooit sprake zijn.
    dit is zijn privé e-mailadres in het geval u hulp nodig heeft. (dromosunhealinghome@gmail.com).

    BeantwoordenVerwijderen